{"id":347,"date":"2020-04-21T19:36:16","date_gmt":"2020-04-21T19:36:16","guid":{"rendered":"http:\/home\/enterkom\/domains\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/public_html\/wp2\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/?p=347"},"modified":"2025-02-25T19:48:15","modified_gmt":"2025-02-25T19:48:15","slug":"woodkid-for-nicolas-ghesquiere","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/woodkid-for-nicolas-ghesquiere\/","title":{"rendered":"Woodkid For Nicolas Ghesqui\u00e8re"},"content":{"rendered":"\n
\n

Cho\u0107 o epkach najcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi si\u0119 w kontek\u015bcie artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy wydanie debiutanckiego albumu maj\u0105 dopiero przed sob\u0105, to jestem przekonana, \u017ce czasem warto zrobi\u0107 wyj\u0105tek i opowiedzie\u0107 o kr\u00f3tszych wydawnictwach znanych nam ju\u017c muzyk\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie je\u015bli mowa o osobach, od kt\u00f3rych rzesza wiernych fan\u00f3w oczekuje nowego materia\u0142u, a ci na przek\u00f3r nie wydaj\u0105 kolejnej p\u0142yty albo (co gorsza) milcz\u0105 chocia\u017cby o tego rodzaju planach. Dla mnie jednym z takich artyst\u00f3w jest Woodkid. Zawsze z niecierpliwo\u015bci\u0105 czekam na jego nowe utwory i nie ma tutaj znaczenia, czy nied\u0142ugo uka\u017ce si\u0119 ca\u0142a p\u0142yta, czy jedynie z zaskoczenia zostanie opublikowana muzyka skomponowana na potrzeby reklamy.<\/p>
\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Po powrocie z ubieg\u0142orocznej maj\u00f3wki na fan\u00f3w Francuza czeka\u0142a niespodzianka. Cho\u0107 wydawnictwo przedstawione jest jako minialbum, to formatem odpowiada ju\u017c nied\u0142ugiej, ale pe\u0142nej p\u0142ycie. Znajdziemy tu 6 utwor\u00f3w, kt\u00f3re w sumie trwaj\u0105 prawie 36 minut. Z szybkich i nieskomplikowanych rachunk\u00f3w wynika, \u017ce \u015brednia d\u0142ugo\u015b\u0107 utworu, to 6 minut. Jednak ludow\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 o u\u017cytkowym zastosowaniu statystyki, m\u00f3wi\u0105c\u0105, \u017ce cz\u0142owiek i pies maj\u0105 \u015brednio po 3 nogi, mo\u017cna wykorzysta\u0107 i tutaj, bo najkr\u00f3tszy utw\u00f3r trwa minut\u0119, a najd\u0142u\u017cszy prawie 10. Bior\u0105c pod uwag\u0119 sam czas trwania utwor\u00f3w mo\u017cna szybko przewidzie\u0107, \u017ce raczej nie mamy do czynienia z utworami, kt\u00f3re stan\u0105 si\u0119 radiowymi hitami (prawdopodobnie nawet nie pojawi\u0105 si\u0119 w eterze). Ju\u017c pobie\u017cne przes\u0142uchanie albumu mo\u017ce by\u0107 szokiem dla wielbicieli artysty, poniewa\u017c zawarto\u015b\u0107 najnowszego wydawnictwa daleka jest od stylu zaprezentowanego na debiutanckim kr\u0105\u017cku. Piosenki zamieni\u0142y si\u0119 na utwory o formie nie tak oczywistej do wychwycenia, a muzyka b\u0119d\u0105ca uproszczeniem naturalnej dla Europejczyk\u00f3w klasyki zosta\u0142a wyparta przez eksperymentaln\u0105 elektronik\u0119 romansuj\u0105c\u0105 z awangardowo potraktowanymi standardowymi instrumentami. Od dawna mo\u017cna by\u0142o obserwowa\u0107 coraz wi\u0119ksze inspiracje w\u0142a\u015bnie tym gatunkiem. Pierwszym z takich zwrot\u00f3w by\u0142o „Volcano<\/strong>„, p\u00f3\u017aniej mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107 „I will fall for you<\/strong>„. Kontynuacj\u0105 tej drogi by\u0142o ju\u017c to, co zawiera najnowsza epka.<\/p>
\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

W zasadzie uwa\u017cni obserwatorzy tw\u00f3rczo\u015bci Woodkida mogli us\u0142ysze\u0107 materia\u0142 zawarty na nowym wydawnictwie ju\u017c wcze\u015bniej. Oficjalnie zosta\u0142 opublikowany w roku uprzednim, ale epka jest efektem dwuletniej wsp\u00f3\u0142pracy z domem mody Louis Vuitton<\/strong>, dla kt\u00f3rego muzyk skomponowa\u0142 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 do kilku pokaz\u00f3w. Pomimo du\u017cej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci pojedynczych utwor\u00f3w, ca\u0142o\u015b\u0107 prezentuje si\u0119 wyj\u0105tkowo sp\u00f3jnie. Dodatkowo kompozycje zestawione ze sob\u0105 w jeden zbi\u00f3r zyska\u0142y odmienny wyd\u017awi\u0119k.<\/p>
\n\n\n\n

Najnowszy kr\u0105\u017cek o bardzo niewdzi\u0119cznej, lecz wiele m\u00f3wi\u0105cej nazwie ?Woodkid For Nicolas Ghesqui?re – Louis Vuitton Works One<\/strong>? otwiera ?Carol no. 1<\/strong>?. Jest to kr\u00f3ciutkie preludium do ca\u0142ego albumu. Utw\u00f3r zawiera \u0142agodniejsz\u0105 wersj\u0119 nast\u0119puj\u0105cej po nim kompozycji o nazwie ?Otto<\/strong>?, kt\u00f3ra z kolei zosta\u0142a skomponowana do pierwszego z serii pokaz\u00f3w. Tw\u00f3rca odchodzi tu od charakterystycznego dla niego brzmienia, na kt\u00f3re sk\u0142ada si\u0119 sekcja d\u0119ta i perkusyjna. Tym razem prym wiod\u0105 smyczki, a g\u0142\u0119boki g\u0142os Yoanna zast\u0105piony jest zespo\u0142em z\u0142o\u017conym z ch\u00f3ru \u017ce\u0144skiego i syntetycznego ch\u00f3ru dzieci\u0119cego. Ciekawe jest, \u017ce kompozycja o z\u0142owrogim klimacie i wielu ?zrywanych? frazach wokalnych nie posiada \u0142atwego do rozszyfrowania tekstu.<\/p>
\n\n\n\n\n\n

Inna sytuacja pojawia si\u0119 w kolejnym utworze zatytu\u0142owanym „Seen that face before”<\/strong>. Nie jest to oryginalna piosenka Woodkida, bowiem ju\u017c w roku 1981 wykonywa\u0142a go Grace Jones, kt\u00f3ra wraz z Barrym Reynoldsem napisa\u0142a s\u0142owa do stworzonego jeszcze wcze\u015bniej „Libertanga” Astora Piazzolli. Tempo utworu francuza jest znacznie wolniejsze od klasycznej wersji, a aran\u017c przygotowany g\u0142\u00f3wnie na smyczki wprowadza z\u0142owrog\u0105 atmosfer\u0119 niepewno\u015bci. Jest to jedyny utw\u00f3r na p\u0142ycie, w kt\u00f3rym s\u0142yszymy wokal Yoanna. Jednocze\u015bnie to jedna z dw\u00f3ch piosenek, gdzie mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 istniej\u0105ce, nios\u0105ce zrozumia\u0142\u0105 tre\u015b\u0107 s\u0142owa. Tekst omawianego utworu opowiada o dziwnym uczuciu podmiotu lirycznego, kt\u00f3ry przechadza si\u0119 paryskimi ulicami ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce jest \u015bledzony przez nieznajomego. Opracowanie muzyczne doskonale odwzorowuje t\u0119 atmosfer\u0119 niepokoju. Jak wspomnia\u0142am na pocz\u0105tku, muzyka z omawianego albumu stworzona zosta\u0142a na potrzeby pokazu, kt\u00f3rego sceneria (w tym przypadku) zawiera ciemn\u0105 uliczk\u0119 wybrukowan\u0105 kocimi \u0142bami i ro\u015bliny oraz lampy uliczne stoj\u0105ce przy parkowej alejce. Pierwsze modelki wychodz\u0105 w mroku, kt\u00f3ry roz\u015bwietlaj\u0105 jedynie reflektory punktowe. Cho\u0107 ca\u0142a \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa wzbudza w s\u0142uchaczu du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 strachu, to w wersji wizualnej po chwili prawie zupe\u0142nej ciemno\u015bci uliczka zostaje roz\u015bwietlona, \u017ceby zaproszeni go\u015bcie mieli szans\u0119 zobaczy\u0107 prezentowan\u0105 kolekcj\u0119, jednak obrze\u017ca alejki nadal pozostaj\u0105 zaciemnione. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 piosenki wykorzystanej podczas pokazu ko\u0144czy si\u0119 s\u0142owami „Parisian music drifting from the bars” (Paryska muzyka p\u0142yn\u0105ca z bar\u00f3w).  Po przytoczonych s\u0142owach (po kt\u00f3rych nast\u0119puje jeszcze instrumentalna cz\u0105stka utworu stanowi\u0105ca powt\u00f3rzenie wcze\u015bniejszego materia\u0142u) rozpoczyna si\u0119 kolejna cz\u0119\u015b\u0107 utworu, czysto instrumentalna, kt\u00f3ra mo\u017ce by\u0107 odzwierciedleniem muzyki p\u0142yn\u0105cej ze wspomnianych lokali t\u0119tni\u0105cych nocnym \u017cyciem. Cho\u0107 francuska muzyka kojarzy si\u0119 bardziej z akordeonem (wykorzystanym m.in. w wersji Grace Jones), francusk\u0105 chanson i scen\u0105 kabaretow\u0105, to nie mo\u017cna zapomnie\u0107, \u017ce ta cz\u0119\u015b\u0107 \u015bwiata jest nierozerwalnie zwi\u0105zana z muzyk\u0105 dance i wieloma znanymi na ca\u0142ym \u015bwiecie DJ’ami. Woodkid idzie o kroczek dalej w\u0142\u0105czaj\u0105c do swojej kompozycji metaliczne frazy zaczerpni\u0119te z techno i \u0142\u0105cz\u0105c je z sekcj\u0105 smyczkow\u0105, gitarami elektrycznymi i perkusj\u0105. Nast\u0119pna cz\u0119\u015b\u0107 utworu to powr\u00f3t do „I’ve seen that face before”. Yoann pomin\u0105\u0142 francuskie cz\u0119\u015bci tekstu (co z pewno\u015bci\u0105 zasmuci\u0142o wielu fan\u00f3w jego tw\u00f3rczo\u015bci), wype\u0142niaj\u0105c ich brak instrumentaln\u0105 ko\u0144c\u00f3wk\u0105 stylem przypominaj\u0105c\u0105 muzyk\u0119 epoki romantyzmu. Klasyczne outro oparte na d\u017awi\u0119ku fortepianu i jednego z instrument\u00f3w smyczkowych jest dodatkiem przeznaczonym na powt\u00f3rne, wsp\u00f3lne wyj\u015bcie wszystkich modelek. Relacja z pokazu ukazuje idealnie wyliczon\u0105 kompozycj\u0119 i realizacj\u0119 samego wydarzenia, bowiem trzecia, domykaj\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 kompozycji ko\u0144czy si\u0119 idealnie w momencie, w kt\u00f3rym ostatnia modelka przestaje by\u0107 widoczna. Jestem niezmiernie ciekawa, czy wersja „na \u017cywo” zosta\u0142a wyprodukowana tak samo perfekcyjnie. Zaprezentowana analiza utworu dotyczy wersji, kt\u00f3ra pojawi\u0142a si\u0119 podczas prezentacji kolekcji, a zatytu\u0142owana zosta\u0142a „Haussmann blvd”. Nieco inaczej „zmontowana” zosta\u0142a muzyka opublikowana na EP. Tutaj utw\u00f3r zosta\u0142 podzielony na dwa mniejsze – „Seen that face before”, czyli cover piosenki Grace Jones, i „Winchester<\/strong>” zawieraj\u0105cy techo pomost u\u017cyty pomi\u0119dzy dwiema \u015bpiewanymi cz\u0119\u015bciami „Haussmann blvd”. Na albumie zupe\u0142nie pomini\u0119ta zosta\u0142a klasyczna ko\u0144c\u00f3wka. Wersja zaprezentowana podczas pokazu jest moim zdaniem atrakcyjniejsz\u0105 z zaproponowanych opcji, poniewa\u017c zmiana stylistyczna pomi\u0119dzy ma\u0142o ruchliw\u0105, \u015bpiewan\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 a taneczn\u0105, metaliczn\u0105 i nasycon\u0105 pr\u0105dem wstawk\u0105 wydaje si\u0119 by\u0107 bardziej uzasadniona. Nie twierdz\u0119, \u017ce „Winchester” kompletnie nie pasuje do stylistyki p\u0142yty, jednak wed\u0142ug mnie du\u017co ciekawszym pomys\u0142em jest jego pojawienie si\u0119 jako obrazu miasta, o kt\u00f3rym opowiada podmiot liryczny. Dodatkowo bior\u0105c pod uwag\u0119 warstw\u0119 wizualn\u0105, dostajemy pewien rodzaj zr\u00f3\u017cnicowanej, lecz logicznej opowie\u015bci.<\/p>
\n\n\n\n\n\n
\n

\nDla mnie najwa\u017cniejszym utworem z ostatniego wydawnictwa jest „On then and now”. Tutaj ponownie pojawia si\u0119 ch\u00f3r dzieci\u0119cy, cho\u0107 tym razem Woodkid odst\u0105pi\u0142 od wykorzystania syntetycznych g\u0142os\u00f3w i do wsp\u00f3\u0142pracy zostali zaproszeni m\u0142odzi adepci sztuki muzycznej z Nagoya Children Choir. „On then and now<\/strong>” to drugi z utwor\u00f3w, w kt\u00f3rym \u015bpiewane s\u0105 czytelne s\u0142owa. Tym razem tekst oparty jest na powtarzaj\u0105cych si\u0119 frazach zaczerpni\u0119tych ze wspomnie\u0144 Grace Coddington – angielskiej modelki i dziennikarki, kt\u00f3ra od 1988 roku piastuje stanowisko dyrektora kreatywnego w ameryka\u0144skiej redakcji Vogue’a. Wyb\u00f3r osoby, kt\u00f3rej s\u0142owa pojawi\u0105 si\u0119 na \u015bcie\u017cce d\u017awi\u0119kowej, nie by\u0142 przypadkowy, bowiem podczas pokazu, do kt\u00f3rego napisany zosta\u0142 omawiany utw\u00f3r, zaprezentowane zosta\u0142y cz\u0119\u015bci garderoby, kt\u00f3re Grace zaprojektowa\u0142a wsp\u00f3lnie z Nicolasem Ghesqui?rem. Podczas prezentacji kolekcji wykorzystana by\u0142a 17-minutowa wersja utworu. Naturalne jest, \u017ce fragmenty kompozycji zosta\u0142y zmultiplikowane, a sama forma kompozycji znacz\u0105co r\u00f3\u017cni si\u0119 od wydania p\u0142ytowego. Cho\u0107 z muzycznego punktu widzenia wersja albumowa wydaje si\u0119 by\u0107 sensowniejsza, to nie zawiera ona jednego ciekawego efektu – cz\u0119\u015b\u0107 \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej musia\u0142a by\u0107 odtwarzana z nag\u0142o\u015bnienia znajduj\u0105cego si\u0119 w zupe\u0142nie innej cz\u0119\u015bci podw\u00f3rza, co spowodowa\u0142o ciekawy efekt przestrzenny, a dodatkowo niekt\u00f3re fragmenty kompletnie zmieni\u0142y swoj\u0105 barw\u0119. Epka nie zawiera ju\u017c tego efektu, jednak miks cz\u0119\u015bciowo oddaje zr\u00f3\u017cnicowanie przestrzeni. Podczas ods\u0142uchu albumu dopiero przy tym utworze w uszach wyra\u017anie zabrzmia\u0142y mi instrumenty d\u0119te tak ch\u0119tnie wykorzystywane w kompozycjach z wcze\u015bniejszej p\u0142yty. Oczywi\u015bcie nie zabrak\u0142o tu elektroniki.<\/p>
\n\n\n\n

Podejrzewam, \u017ce dok\u0142adna analiza konstrukcji omawianego powy\u017cej utworu wystarczy\u0142aby na napisanie osobnego tekstu, jednak struktura utworu wydaje mi si\u0119 na tyle ciekawa, \u017ce nie mog\u0119 odm\u00f3wi\u0107 sobie pobie\u017cnego opisu wraz z kr\u00f3tkim uzasadnieniem. Kilka zda\u0144 sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na opowie\u015b\u0107 o r\u00f3\u017cnych aspektach \u017cycia Grace Coddington zostaje przy\u0107mione powtarzanymi jak mantra frazami „now”, „maybe”, „we’ll see”, „then”. Jak na d\u0142oni wida\u0107 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 czas\u00f3w. Cytaty Grace (do nagrania kt\u00f3rych u\u017cyczy\u0142a swojego g\u0142osu Jennifer Connelly) to tylko jedno z trzech ogniw utworu. Kolejne stanowi \u017ce\u0144ski ch\u00f3r \u015bpiewaj\u0105cy wymierzone pod linijk\u0119 zrywane frazy podobne do tych z „Otto”. Jednakowe partie graj\u0105 ci\u0119\u017ckie i z\u0142owrogie d\u0119ciaki. To ogniwo jest przeplatane lub miksowane z ostatnim – tym, w kt\u00f3rego powstanie zosta\u0142y zaanga\u017cowane dzieci. Pierwsza my\u015bl, kiedy us\u0142ysza\u0142am t\u0119 cz\u0105stk\u0119 odnios\u0142a mnie do sceny ucz\u0105cych si\u0119 walczy\u0107 dziewczynek z drugiej cz\u0119\u015bci filmu „Mulan”. Nie jest to skojarzenie bezpodstawne, bowiem ta cz\u0119\u015b\u0107 piosenki (je\u015bli mo\u017cna j\u0105 tak nazwa\u0107) bezsprzecznie nasycona jest wschodnim kolorytem. Partie wokalne s\u0105 lekko nieuporz\u0105dkowane, jednak posiadaj\u0105 w sobie du\u017co \u017cycia. T\u0105 energi\u0119 odwzorowuj\u0105 instrumenty perkusyjne stanowi\u0105ce t\u0142o dla wokalu. Te r\u00f3wnie\u017c wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 pe\u0142ne werwy w swoim rozdrobnieniu. Przeplatanie ch\u00f3ralnych fragment\u00f3w stanowi wi\u0119c kontrastuj\u0105cy obraz. Ca\u0142o\u015b\u0107 dobrze oddaje r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 pokazywanego czasu i charakterystyk\u0119 poszczeg\u00f3lnych etap\u00f3w \u017cycia. Szczeg\u00f3lnie w tym miejscu pomys\u0142 wykorzystania dzieci\u0119cych g\u0142os\u00f3w mocno koresponduje z przes\u0142aniem „Golden age”, w kt\u00f3rym autor opowiada przecie\u017c o dorastaniu.<\/p>
\n\n\n\n

P\u0142yt\u0119 zamyka utw\u00f3r „Standing over horizon<\/strong>„. Za horyzont w tym utworze mo\u017cna uzna\u0107 mo\u017cliwo\u015bci – zar\u00f3wno d\u017awi\u0119ki, do nagrania kt\u00f3rych swojego g\u0142osu u\u017cyczy\u0142 Moses Sumney, jak i towarzysz\u0105cych mu smyczk\u00f3w. Ciekawostk\u0105 jest fakt, \u017ce w kompozycji zosta\u0142 wykorzystany ormia\u0144ski flet nazwany duduk, jednak wychwycenie jego d\u017awi\u0119ku jest niezmiernie trudne, gdy\u017c jego d\u017awi\u0119k zosta\u0142 przerobiony i zmieszany z innymi instrumentami. Wszelkim pn\u0105cym si\u0119 pod samo niebo d\u017awi\u0119kom zosta\u0142y przeciwstawione bardzo niskie i ci\u0119\u017ckie partie. Wisienk\u0105 na torcie s\u0105 dzwony, kt\u00f3re zast\u0119puj\u0105 perkusj\u0119 albo raczej metronom. <\/p>
\n\n\n\n

Niezmiennie u Woodkida istotnym elementem jest rytm. W przeciwie\u0144stwie do pierwszego albumu nie ma tu zbyt mocno wyeksponowanych instrument\u00f3w d\u0119tych, kt\u00f3re zast\u0105pione zosta\u0142y smyczkami. Barokowa ci\u0119\u017cko\u015b\u0107 z debiutanckiego albumu zosta\u0142a zachowana, cho\u0107 zbudowana jest ju\u017c kompletnie innymi \u015brodkami. Wszystkie opublikowane do tej pory nagrania tworz\u0105 lini\u0119 ukazuj\u0105c\u0105 powolne zmiany, dlatego raczej nie polecam s\u0142uchaczom, kt\u00f3rzy muzyk\u0119 awangardow\u0105 uwa\u017caj\u0105 za niestrawn\u0105, przeskoku z debiutanckiego albumu do tego ostatniego, co nie znaczy, \u017ce wcale nie polecam ods\u0142uchu omawianego kr\u0105\u017cka. Wr\u0119cz przeciwnie – ja sama jestem zachwycona. Niestety nie wszystko mog\u0142am zawrze\u0107 w powy\u017cszym tek\u015bcie. Przecie\u017c nie mia\u0142 by\u0107 on prac\u0105 doktorsk\u0105, a jedynie pewnym kr\u00f3tkim rozmy\u015blaniem, kt\u00f3re mia\u0142o wype\u0142ni\u0107 czas oczekiwania na p\u0142yt\u0119, kt\u00f3ra ma ukaza\u0107 si\u0119 ju\u017c w tym roku.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cho\u0107 o epkach najcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi si\u0119 w kontek\u015bcie artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy wydanie debiutanckiego albumu maj\u0105 dopiero przed sob\u0105, to jestem przekonana, \u017ce czasem warto zrobi\u0107 wyj\u0105tek i opowiedzie\u0107 o kr\u00f3tszych wydawnictwach znanych nam ju\u017c muzyk\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie je\u015bli mowa o osobach, od kt\u00f3rych rzesza wiernych fan\u00f3w oczekuje nowego materia\u0142u, a ci na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":411,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[127,125,118,124,130,123,129,128,17,132,126,131,117],"class_list":["post-347","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recenzje","tag-carol-no-1","tag-grace-jones","tag-louis-vuitton","tag-louis-vuitton-works-one","tag-nagoya-children-choir","tag-nicolas-ghesquiere","tag-on-then-and-now","tag-otto","tag-recenzja","tag-review","tag-seen-that-face-before","tag-standing-over-horizon","tag-woodkid"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/347","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=347"}],"version-history":[{"count":58,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/347\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":731,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/347\/revisions\/731"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/media\/411"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=347"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=347"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/muzycznykosmos.pl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=347"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}